Denk aan iemand die je enorm irriteert óf bij wie je juist sterke bewondering voelt.
Welke eigenschap springt eruit?
Misschien vind je iemand luid, egoïstisch, lui, dominant, dom, gek of dramatisch. Of je bewondert juist iemands vrijheid, kracht, sensualiteit, directheid, rust, lef of onafhankelijkheid.
Kijk vervolgens iets verder dan het gedrag. Wat wijs je hier af? Als je dat wat je afwijst omdraait, welke kwaliteit zou daarin kunnen zitten?
Bijvoorbeeld: bij dominantie misschien daadkracht. Bij egoïsme zelfzorg of autonomie. Bij luidruchtigheid zichtbaarheid of levenslust. Bij luiheid rust. Bij brutaliteit lef. Bij ijdelheid het vermogen om jezelf te laten zien. Bij iemand die zich weinig aantrekt van anderen misschien onafhankelijkheid.
Vraag jezelf vervolgens: wat zou er veranderen als ik één procent meer van die kwaliteit tot mijn beschikking had?
Niet gelijk tien, vijftig of honderd procent, houd het klein. Je hoeft niemand anders te worden. Je mag ervaren wat er in jou gebeurt als je iets meer van die kwaliteit toelaat.
Wat gebeurt er in je lichaam wanneer je jezelf die ene procent voorstelt? Wat gebeurt er met je adem en energie? Welke gevoelens, gedachten of oordelen verschijnen of verdwijnen?
Laat ook die reacties er even zijn.
En vertraag nog iets verder.
Als je niet onmiddellijk naar al die stemmen hoeft te luisteren, wat weet je dan zelf?
Is er een eenvoudig ja of nee? Een verlangen? Een richting? Iets waarvan je merkt: hier wil ik eigenlijk wel iets meer van.
Blijf daarna nog even bij wat je ervaart zonder dat je iets hoeft op te lossen of veranderen.
Vraag jezelf tot slot:
Wat heb ik ontdekt over wat ik inhoud? Welke kwaliteit zit daarin die ik meer tot mijn beschikking wil hebben? En hoe zou het zijn als ik mezelf daarin één procent minder tegenhield?
Ongetemd zijn gaat uiteindelijk niet over méér doen. Het gaat over minder van jezelf buiten de deur houden en meer beschikbaar krijgen van wat er altijd al in je aanwezig was.